Niels Le Large (19 maart 1941, Amsterdam) studeerde in de jaren '50 aan het Amsterdams Conservatorium. Zijn leermeesters voor slagwerk waren de paukenist en slagwerkers van het toenmalige Concertgebouworkest, respectievelijk Jan Straatmans, Cor Smit en Jan Labordus. Tussen 1959 en 1967 was hij slagwerker bij het Noord-Hollands Philharmonisch Orkest (Haarlem) en het Utrechts Symfonie Orkest en vervulde hij zijn dienstplicht (1960-1961) bij het Trompetterkorps der Cavalerie. In september 1967 trad hij toe tot het (toen nog niet Koninklijk) Concertgebouworkest waar hij tot 2002 de functie van soloslagwerker bekleedde.


Slagwerkgroep Amsterdam

Niels Le Large was medeoprichter en speler van de Slagwerkgroep Amsterdam (1965-1972); een van de eerste professionele slagwerkensembles in Europa. Een formatie die door de beide soloslagwerkers van het Koninklijk Concertgebouworkest (Jan Pustjens en Niels Le Large) in 1980 met een jonge generatie slagwerkers een nieuw leven werd ingeblazen: de Nieuwe Slagwerkgroep Amsterdam.


Auteur

Verder was Niels Le Large 24 jaar lang redacteur en schrijver van het nieuws- en programmablad van het Koninklijk Concertgebouworkest en het Concertgebouw Preludium en was hij eindredacteur van het informatiebulletin van het Koninklijk Concertgebouworkest: de Kcourant.
Naast artikelen, verhalen en columns publiceerde Le Large vier boeken: Orkestraal verhaal (over het reilen en zeilen van orkestmusici); Ouverture (een coproductie met concertmeester Jaap van Zweden); MasterClass (over de pedagogische carrière van violist/concertmeester Herman Krebbers); ECHO (een boek over de veertien concertzalen van de European Concert Hall Organisation).